Werken als trambestuurder - het verhaal van Kaz | MobiWerk

Kaz

Werken als trambestuurder

De belangrijkste reden dat de 29-jarige trambestuurdeer Kaz helemaal op zijn plek zit bij MobiWerk? “Ik houd ervan om mezelf te kunnen zijn. De sfeer als je binnenkomt, je weet direct dat je het er naar je zin gaat hebben.”

Van een goede vriend hoorde hij de verhalen over werken als trambestuurder, waarop hij besloot bij hetzelfde bedrijf te solliciteren. Toch voelde hij zich daar niet helemaal op zijn gemak en besloot het nogmaals te proberen, ditmaal bij MobiWerk. “Bij MobiWerk kijken ze naar de persoon, niet alleen naar wat ik op papier had. Als ik een vraag heb wordt daar direct op gereageerd, ze kennen iedere werknemer persoonlijk en ik kan ze altijd bellen.” Inmiddels is hij ruim 10 maanden voor MobiWerk aan het werk. Die waardering maakt dat ik echt met heel veel plezier voor MobiWerk werk.

Waarom het beroep trambestuurder zo goed bij hem past? “Als ik weet wat me te wachten staat, wordt het voor mij al gauw saai.” “Als trambestuurder moet je enorm goed van te voren situaties kunnen inschatten en daarop anticiperen”, zo vertelt Kaz. “Sinds ik op de tram zit heb ik veel meer inzicht in het verkeer gekregen.”

“Ik denk dat ik wel 10 verkeersongelukken per dag voorkom.”

Wat hem nog het meest verbaasd heeft is dat veel mensen niet aan hun eigen veiligheid denken. “Daar ben je als trambestuurder echt verantwoordelijk voor; er zijn zoveel mensen die met oordoppen in lopen of alleen op hun telefoon letten. Soms wil ik uitstappen en zeggen: “Mevrouw, let alstublieft op!”. Het is gek, maar juist een groot voertuig als een tram lijken mensen soms niet te zien”. Ook komt het regelmatig voor dat autobestuurders bijvoorbeeld een naderende ambulance niet registreren. “Dan trek ik aan mijn bel en wijs ze erop. Meestal krijg ik vervolgens een duim omhoog als bedankje”, lacht hij. Vervolgens, serieus: “Ik denk dat ik wel 10 verkeersongelukken per dag voorkom.”

Kaz omschrijft dat het feitelijk besturen van de tram eigenlijk maar een fractie is van wat zijn werk inhoudt. Hij moet constant scherp en gefocust zijn om er tijdens zijn rit voor te zorgen dat hij niet alleen de reizigers in zijn tram veilig van A naar B brengt, maar voornamelijk dat de onverwachte dingen die andere weggebruikers doen voor zo min mogelijk gevaarlijke verkeerssituaties zorgt.

De grootste misvatting over het beroep trambestuurder is volgens hem dat mensen denken dat je geen interactie hebt met andere mensen. “Je zit inderdaad alleen in de tramcabine, maar ik heb juist veel contact met andere weggebruikers.” Als voorbeeld noemt hij het duimpje omhoog van de automobilist die hij waarschuwde voor de ambulance, de dankbare glimlach van de moeder die iets te lang op haar telefoon keek en bijna met haar dochter de trambaan op liep, en de oudere vrouw die hij de weg uitlegt.

Elke rit weer doen zich talloze onverwachte situaties voor waarop hij moet anticiperen. Anders dan met een bus, is Kaz gebonden aan de rails waarin de tram rijdt en kan hij dus niet even uitwijken wanneer er in een rij geparkeerde auto’s ineens een portier opengeslagen wordt. “Vergis je niet, ondanks dat je in een spoor rijdt kun je dit werk alleen doen met volle focus. De automatische piloot is juist het gevaar.

Die uitdaging heb ik nodig in mijn werk.” Als de weg opengebroken is gaat hij vaak ook voor zijn dienst even met een andere tram mee om te kijken hoe de situatie precies is. “Ik vind het leuk om overal de weg te weten, ik weet exact waar de lastige stukken zitten en waar ik extra moet opletten. Ook als er een omleiding is, weet ik precies wat ik moet doen.” Zo kan hij zich volledig voorbereiden en de reizigers een ontspannen rit geven. “Daar doe je het uiteindelijk toch voor!”, roept hij met een trotse lach.

Lijkt het jou leuk om net als Kaz trambestuurder te worden? Bekijk dan hier onze actuele vacatures!